„Z żalem zawiadamiamy, że dziś wieczorem po długiej chorobie zmarł Longin Komołowski, Prezes Wspólnoty Polskiej, Wicepremier i Minister Pracy w rządzie Premiera Jerzego Buzka, człowiek ‚Solidarności'” – czytamy w informacji przesłanej w piątek PAP przez rodzinę i współpracowników Komołowskiego ze Wspólnoty Polskiej.

Komołowski od czerwca 2010 r. pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Wspólnota Polska. Zastąpił na tym stanowisku tragicznie zmarłego w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem Macieja Płażyńskiego. Był posłem dwóch kadencji w latach 1997–2001 i 2007–2011 (jako kandydat bezpartyjny z listy PiS w okręgu szczecińskim). Później kandydował bez powodzenia na senatora z własnego komitetu wyborczego z poparciem komitetu Obywatele do Senatu.

W latach 1997–2001 był ministrem pracy, a w latach 1999–2001 ministrem pracy i polityki społecznej i wicepremierem. Od 2000 r. do 2015 r. prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego.

Zawodowo do 2002 r. był związany ze Stocznia Szczecińską, gdzie pracował jako ślusarz, zaopatrzeniowiec oraz kierownik wydziału kontroli jakości. Brał udział w strajku okupacyjnym w czasie wydarzeń grudniowych (17–22 grudnia 1970) oraz w tzw. strajku Bałuki (24–27 stycznia 1971). W latach 1977–1980 był członkiem PZPR.

Od 17 do 30 sierpnia 1980 r. uczestniczył w strajku w stoczni zakończonym zawarciem porozumienia z delegacją rządową. We wrześniu 1980 r. został członkiem NSZZ Solidarność. W 1981 r. należał do grupy roboczej opracowującej projekty ustaw o samorządzie pracowniczym i przedsiębiorstwie państwowym. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w strajku okupacyjnym w stoczni (13–16 grudnia 1981 r.).

W 1982 r. współorganizował podziemne struktury „Solidarności” w Szczecinie, w kolejnych latach uczestniczył w podziemnej działalności związku, organizował druk i kolportaż wydawnictw drugiego obiegu oraz ich przerzut do Szwecji. Od 1984 r. był członkiem Rady Koordynacyjnej Pomorza Zachodniego. W latach 1988–1989 współtworzył Międzyzakładowy Komitet Organizacyjny „Solidarności”. Wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany przez organy bezpieczeństwa PRL.

W 1989 r. powrócił do legalnej działalności w „Solidarności”. Został przewodniczącym Komisji Zakładowej w szczecińskiej stoczni i wiceprzewodniczącym zarządu regionu związku. W latach 1990–1997 pełnił funkcję przewodniczącego regionalnych struktur Solidarności, zasiadał w jej Komisji Krajowej oraz Prezydium. W 1996 r. był współinicjatorem powołania Szczecińskiego Porozumienia Prawicy.

W latach 1998–2002 był przewodniczącym Ruchu Społecznego AWS w regionie zachodniopomorskim. W 2011 r. bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski w kolejnej kadencji. W 2002 r. został właścicielem firmy Longin Komołowski Konsulting zajmującej się doradztwem gospodarczym. Pięć lat wcześniej zasiadał w zarządzie firmy ENEA Operator.

W lutym 2015 r. był mediatorem w konflikcie między zarządem i pracownikami Jastrzębskiej Spółki Węgłowej.

Urodzony w Czaplinku Longin Komołowski zmarł w Warszawie. 5 stycznia 2017 r. obchodziłby swoje 69. urodziny.

za PAP, źródło Wikipedia

 

Longin Komołowski, ur. 5 I 1948 w Czaplinku. Absolwent Politechniki Szczecińskiej, Wydz. Budowy Maszyn i Okrętów (1974).

1961-2002 ślusarz, zaopatrzeniowiec, kierownik Wydz. Kontroli Jakości w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. 17-22 XII 1970 i 22-25 I 1971 uczestnik strajków okupacyjnych w Stoczni. 1977-1980 w PZPR.

18-30 VIII 1980 uczestnik strajku w Stoczni; od IX 1980 w „S”; od VII 1981 członek grupy roboczej (m.in. z Jackiem Merkelem) opracowującej projekty ustaw o samorządzie załogi i przedsiębiorstwie państwowym, powołanej przez pozastatutową strukturę: Sieć Organizacji Zakładowych NSZZ „Solidarność” wiodących zakładów pracy.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku okupacyjnego w Stoczni, nast. w składzie TKZ Stoczni (z Władysławem Dziczkiem i Andrzejem Antosiewiczem). 1982-1989 organizator druku, drukarz podziemnych wydawnictw, m.in. „Tygodnika Wojennego”, „Tygodnika Mazowsze”, ulotek, kalendarzy, znaczków. 1982-1984 współorganizator (z Władysławem Lisewskim, Janem Otto, Jerzym Słoneckim, Janem Tarnowskim i Januszem Szabanem) MKK w Szczecinie, współorganizator pomocy rodzinom internowanych i uwięzionych. 1983-1989 współorganizator (z W. Dziczkiem) podziemnego pisma „Grot”, autor, redaktor, organizator druku, drukarz, kolporter. Od 1984 w składzie Rady Koordynacyjnej „S” Pomorza Zachodniego (z A. Milczanowskim – przewodniczący, W. Dziczkiem, Mieczysławem Lisowskim, Tadeuszem Olczakiem, Jackiem Saukiem i Jerzym Zimowskim). Autor w podziemnym piśmie „Obraz”. 1982-1989 współorganizator przerzutów podziemnych wydawnictw i informacji do Berlina i Szwecji (z Piotrem Myncem). 1984-1989 współorganizator (z A. Milczanowskim) przerzutów z Zachodu do Polski sprzętu poligraficznego. 1988-1989 współorganizator (z A. Milczanowskim) MKO „S” Pomorze Zachodnie, 1982-1988 wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., poddawany rewizjom, przesłuchiwany.

1989-1990 przewodniczący KZ „S” w Stoczni, 1989-1997 delegat na kolejne WZD Regionu Pomorze Zachodnie, w 1989 wiceprzewodniczący ZR, 1990-1997 przewodniczący ZR, delegat na kolejne KZD, członek Prezydium KK. 1997-2001 poseł RP z listy AWS, minister pracy i polityki społecznej w rządzie Jerzego Buzka, 1999-2001 wicepremier RP. 1998-2002 w RS AWS, przewodniczący woj. zachodniopomorskiego. Od 2000 prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego (społecznie). Od 2002 właściciel firmy Longin Komołowski Konsulting (doradztwo gospodarcze). Od 2007-2011 poseł RP z listy PiS, m.in. w Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Od 27 IV 1983 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO/WUSW w Szczecinie w ramach SOS/SOR krypt. Pocztylion; 14 V 1985 – 23 IX 1989 w ramach SOR krypt. Grot.

(z encyklopedii Solidarności)

  1. W Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności w Warszawie spoczął we wtorek Longin Komołowski.
    Pogrzeb miał charakter państwowy. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się po południu od modlitewno-muzycznego pożegnania w Świątyni Opatrzności w Warszawie. Msza św. odprawiona została pod przewodnictwem metropolity warszawskiego kardynała Kazimierza Nycza. W homilii biskup Wiesław Lechowicz, delegat Konferencji Episkopatu Polski do spraw Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, podkreślił, że zmarły był oddany sprawie najbardziej potrzebujących, zarówno pełniąc funkcje publiczne, jak i w codziennym życiu.
    Zmarłego polityka i wieloletniego prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” żegnał m. in. prezydent Polski Andrzej Duda, a także delegacje z Kresów, w tym Polacy z Litwy, m.in. delegacja przedstawicieli Akcji Wyborczej Polaków na Litwie – Związku Chrześcijańskich Rodzin na czele z przewodniczącym, europosłem Waldemarem Tomaszewskim.
    Był prawdziwym liderem Polonii i Polaków za granicą. Był wielkim przyjacielem Polaków na Kresach.

  2. ostatnie pożegnanie

    Komołowski będzie pochowany w Panteonie Wielkich Polaków w krypcie pod Świątynią Opatrzności Bożej w Warszawie. Pogrzeb będzie miała charakter państwowy.
    10 stycznia o godz. 13.00 odbędzie się modlitewno-muzyczne pożegnanie w Świątyni Opatrzności Bożej. O godz. 14.00 odprawiona zostanie Msza św. pod przewodnictwem JE kardynała Nycza.

  3. Lider Polaków z Litwy, przewodniczący AWPL-ZCHR, europoseł Waldemar Tomaszewski, wspomina śp. Longina Komołowskiego:

    Z wielkim żalem i smutkiem odebraliśmy wiadomość o śmierci Longina Komołowskiego – prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.
    Śp. Longin Komołowski był wielkim przyjacielem Wileńszczyzny. Osobą wielce oddaną dla Polonii i Polaków za granicą. Cały czas, mimo choroby, mocno angażował się w sprawy polonijne. Bardzo często wizytował na Litwie i w Wilnie, które było dla Niego szczególnie bliskie.
    Jeszcze przed kilkoma dniami telefonował do mnie ze szpitala. Interesował się ostatnimi wydarzeniami na Wileńszczyźnie. Cieszył się, że polskie gimnazja na Litwie uzyskały akredytację.
    Longin Komołowski miał przyjechać do Wilna na spotkanie opłatkowe Związku Polaków na Litwie, ale niestety słabe zdrowie nie pozwoliło na to.
    W imieniu Akcji Wyborczej Polaków na Litwie – Związku Chrześcijańskiego Rodzin i własnym składam kondolencje dla Rodziny i Bliskich śp. Longina Komołowskiego.
    Jego pomoc i angażowanie się w sprawy Polaków na Wileńszczyźnie były ogromne.
    Na pewno wdzięczni Rodacy upamiętnią Jego dorobek życia. Niech dobry i miłosierny Pan Bóg da Mu w niebie życie wieczne.

  4. Koniec roku przyniósł jeszcze jedną informację o pożegnaniu z człowiekiem, który wiele znaczył dla Kresów.
    Niech odpoczywa w pokoju!

  5. Odszedł wielki przyjaciel Kresowiaków. Otwarcie domagał się respektowania traktatu polsko-litewskiego oraz sprzeciwiał się dyskryminacji Polków na Litwie

Zostaw wiadomość

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć tagi i atrybuty HTML :

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>